Mój chłopak

Czy mój chłopak jest uzależniony od gier?

Czy mój chłopak jest uzależniony od gier?

Co z tym zrobić?

Gry komputerowe to nic złego: rozwijają wyobraźnię, pozwalają się zrelaksować, wyżyć, poprawiają koncentrację. Prawdziwy pasjonat potrafi spędzić na graniu kilka, a nawet kilkanaście godzin. Nie jest to problem dopóki zdarza się rzadko, np. w sytuacji, gdy chodzi o świeżo kupioną grę, na którą czekało się cały rok. Czy normalne jest jednak conocne (a nierzadko codzienne) kilkugodzinne zdobywanie kolejnych poziomów? Kiedy przekroczona jest ta niebezpieczna granica? Czy Twój chłopak już ją przekroczył?


Niepokojące objawy

Zanim wpadniesz w panikę i posądzisz swojego chłopaka o chorobę (uzależnienie jest chorobą), warto zastanowić się czy spełnia poniższe kryteria. Przeczytaj je uważnie i zastanów się spokojnie:

Przy komputerze lub konsoli spędza większość czasu. Robi to kosztem całego życia prywatnego: nie chce spotykać się z Tobą ani kolegami, opuszcza lekcje, w czasie grania może w ogóle nie jeść ani nie pić.
Jeśli nie może zagrać z różnych powodów, czuje się rozdrażniony, poirytowany. Może być dla Ciebie niemiły, albo wpadać w dół.
Coraz rzadziej wychodzi z domu. Odcina się od najbliższych.
Jest chimeryczny (często zmienia mu się nastrój): raz bywa wesoły, za kilka minut smuci się.
Ma problemy ze snem, być może w ogóle nie może sypiać.
Zbyt częste granie zaburza koncentrację. Trudno mu załatwiać codzienne sprawy, szybko się rozprasza.
Cały czas myśli o tym, co zrobi w grze gdy tylko będzie mógł usiąść przed komputerem/konsolą. Być może w jego snach dominują wątki z gier.
Nie dotrzymuje słowa, zaniedbuje obowiązki. Ma dużo nieobecności w szkole z powodu grania.
Chętniej nawiązuje nowe znajomości z ludźmi z Internetu niż z tymi z krwi i kości.
Potrafi wydać wszystkie oszczędności na nowe gry, akcesoria. Z tego powodu może zadłużać się lub kłócić się z rodzicami.

Uzależnienie

Poważna rozmowa

Jeśli chłopak spełnia większość z powyższych kryteriów, może to oznaczać, że ma problem z uzależnieniem od gier. Aby zmienić tę sytuację, musicie poważnie porozmawiać o tym, jak sytuacja wygląda z Twojej perspektywy. Jeżeli on nie widzi problemu lub wręcz będzie twierdził, że przesadzasz, nie możesz nic zrobić poza rozmową z jego rodzicami. Pamiętaj, że nie pomożesz osobie, która tej pomocy nie chce.

W sytuacji, gdy chłopak jednak przyznaje, że ma problem i chce to zmienić, macie wiele możliwości. Wymyślajcie wspólne formy spędzania czasu poza domem, znajdźcie pasję, która Was pochłonie. Może sport, taniec, wolontariat albo po prostu częstsze spacery? Wyjście z takiego nałogu na pewno nie jest na początku łatwo ani przyjemne, ale jeżeli on naprawdę tego chce, wyjdzie z tego obronną ręką.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.